Thanks

Sa limitadong pagbasa ko sa mga blogs ay bihira dito ang ukol sa pagpapasalamat, anuman ang scenario. Sa loob ng dalawang buwan ay marami akong natutunan. May saya, lungkot, sama ng loob, sakit sa bulsa, pero higit sa lahat ang hirap na malayo sa aking mahal sa buhay at pamilya. Pero ang mga karanasan na ito ay titibay sa aking pagkatao at magiging gabay sa aking mga sususnod na hakbang sa kinabukasan.

Una kong gustong pasalamatan ang Diyos Ama, na nagbigay sa akin ng pagkakataon na ito. Mula sa paggising ko bawat araw hanggang sa aking paghimlay, alam kong ginagabayan ako. Dumaan nga ako sa maraming hirap, ngunit binibigyan nya ako nang lakas ng loob at pinapanatili niya akong malusog sa lahat ng aspeto.

Pangalawa syempre ang magulang ko. Alam ko na desisyon ko ang pagpunta dito, ngunit humingi pa rin ako ng kanilang basbas dahil alam ko na mahalaga ang kanilang sasabihin dahil alam nila ang makakabuti sa akin. Salamat din sa kanila sa pag-ayos din nila ng party ng Nanay ko sa darating na linggo at pag-update sa akin habang wala ako. Magkikita muli tayo!

Pangatlo syempre sina Tita Mila, Tito Bob at ang kanilang pamilya sa Mohave. Nakilala ko sila ng todong-todo ang naging bukas ang kanilang bahay para sa akin. Iilan sila sa mga nakilala ko na tinatawg kong "mabubuting pasyente", lalo na si Tita Mila, na tinuring akong isang ka-pamilya. Hanga rin ako sa kaniyang malakas na pananampalataya sa Diyos at inspirasyon ko sa pagbuti ng aking relasyon sa ating Ama. Dagdag pa dito ang 2 linggong biyahe sa East Coast na isa sa pinakamasaya at mahabang biyahe sa aking buhay.

Salamat sa mga nakilala ko sa US, lalo na kay Wincel na pinasyal ako sa Universal Studios. Si Kuya Ron, Ate Joanne at ang pamilya Caluag dito sa Hayward, CA na naging maganda ang pagtanggap at pagpasyal din sa akin sa Bay Area. Salamat sa mga ka-TNSA ko, sina Aris, Joel, Teachie at Paulyn, na sana pagbalik niyo sa Pilipinas ay magkita tayo at mag-kwentuhan uli. Maraming salamat din kay Dra. DJ Roxas, na nag-rekumenda sa akin, si Mam Me-Ann, sekretarya niya, si Dra. Mary Jane na pinalitan ko sa kanyang trabaho. Gusto ko ring pasalamatan si Mama Yazmin at Papa Rolly, na kausap ko at ka-text paminsan-minsan. Tinulungan nila rin ako na mapawi ang aking homesickness dito at dahil dun ay malaki ang utang na loob ko sa kanila.

Huli at pinakamahalaga ay kay Rhinel, ang aking Honey. Alam kong naging mahirap sa iyo na malayo ka sa akin at may mga bagay na dapat tayong pag-usapan. Bigyan mo ko ng pagkakataon pagbalik ko dyan. Mahal na Mahal kita! See you soon!